«Μελίνα, απ’ το μέλι»!

Γραφει ο Λουης Σερεμετης


Σαν βγεις στον πηγαιμό για το ΚΕΠ, να εύχεσαι να συναντήσεις και να γνωριστείς με την Μελίνα, ένα νήπιο θαρρετό, μια κοφτέρω, που έχει έρθει από την Αθήνα για διακοπές. Κοινωνικότατη, σε καθηλώνει με τα λόγια της, τρομερή καταφερτζού, έχει επαφές με όλη τη γειτονιά, νέους και γέρους.

Όταν βγει βόλτα την ρωτάνε που μένει, και λέει ότι «μένω απέναντι από ένα γραφείο που γίνονται σημαντικές δουλειές», και εννοεί το ΚΕΠ!

Είναι μέρες τώρα που η Μελίνα τραγουδάει το «Έλα ρε Χαραλάμπη να σε παντρέψουμε» και ξεσηκώνει πρωινιάτικα όλη την γειτονιά στις «Λάκκες»!

Πρωί πρωί στη βεράντα με τη δροσούλα, πιασμένοι χέρι χέρι με τον παππού και τη γιαγιά το είχε πιάσει το τραγούδι για τα καλά! Δεν είναι απλά ένα τραγούδι, αλλά ολόκληρο θεατρικό σκέτς! Είχε κίνηση, χάρη, αρμονία, και όταν έφτανε στο «θα την πάρεις», βρόνταγε και το πόδι κάτω για να φοβηθεί ο Χαραλάμπης και να πει το «ναι»! Και δώστου πάλι απ΄την αρχή! Όλο σκέρτσο και καμάρι!

Ολόχαρο το κοριτσάκι, θέλει να γιορτάσει το σμίξιμο με τους παππούδες στο χωριό, να δείξει τι του έχουν μάθει στο σπίτι, να εκτονώσει την ενέργεια που είχε συσσωρευμένη μέσα του λόγω της κλεισούρας με την καραντίνα, ίσως και να στείλει κάποιο μήνυμα στους ανύπαντρους.

Μόνο ντουφεκιές δεν πέσανε σήμερα! Όλοι όσοι έτυχε σήμερα να παρακολουθήσουμε το δρώμενο με την Μελίνα, ευχαριστηθήκαμε για την ζωντάνια και το θάρρος του κοριτσιού που δεν ντρεπόταν με την παρουσία μας, και μείναμε άναυδοι με το υποκριτικό της ταλέντο.

Στο τέλος ζήτησε να μάθει και τα ονόματά μας, σε μας τους περαστικούς, και συστηθήκαμε! Τηλέφωνα δεν ανταλλάξαμε, γιατί φαίνεται ότι δεν τα πάει καλά με δαύτα, και προτιμάει την ζωντανή και ζεστή επικοινωνία! Είναι ένα παιδάκι που μεγαλώνει φυσιολογικά, σύμφωνα με την ηλικία της, ακούγοντας παραμύθια , παίζοντας με τις κούκλες της και τα παιχνίδια της, με τους φίλους της, συναναστρεφόμενη με συγγενείς και γείτονες.

Ακόμα δεν έχει πιάσει στο χέρι της κινητό η τάμπλετ όπως συμβαίνει με άλλα παιδιά, που για να μην μπλέκονται στα πόδια των γονιών τους και τους απασχολούν με απορίες και ερωτήσεις, τους δίνουν από ένα κινητό για να παίζουν, και έτσι οι γονείς «ησυχάζουν», και τα παιδιά απομονώνονται, δεν ρωτάνε, δεν μαθαίνουν, γίνονται αδύναμοι χαρακτήρες, δεν κοινωνικοποιούνται, και πολλές φορές αποκτούν και βίαιη συμπεριφορά. Τώρα η ιστορία του τραγουδιού είναι γνωστή.

Τα παλιά τα χρόνια ήταν να μην βάλουν κάποιον στο μάτι για γαμπρό! Έπρεπε να τον πείσουν όχι μόνο να παντρευτεί και να νοικοκυρευτεί, αλλά και να πάρει το κορίτσι τους! Το συγγενολόι της κάθε κοπέλας έστηνε τυχαίες τάχα συναντήσεις, και πολλές φορές και παγίδες για να μπερδέψουν το παιδί για να πει το μεγάλο «ναι»! Αυτή η σκηνοθεσία της Μελίνας μου θύμισε την περίοδο της Αποκριάς, όχι της φετινής, αλλά τότε που δεν υπήρχαν καραντίνες. Αυτό το εξαιρετικό παραδοσιακό χορευτικό τραγούδι το χόρευε ο κόσμος τα βράδια γύρω από τις φωτιές στις γειτονιές και στην πλατεία, μασκαρεμένοι άλλος γαμπρός, άλλος νύφη, και άλλοι συμπεθέροι!

Τότε το δρώμενο περιλάμβανε και την προσπάθεια από το σόι της κοπέλας με διάφορα κόλπα να «μπερδέψουν», ακόμα και να μεθύσουν το παιδί για να δώσει το λόγο του! Για το Καρναβάλι του χρόνου, πρώτα ο Θεός, Μελίνα σου έχουμε ανοιχτή πρόσκληση! Έτσι σε θέλουμε Μελίνα!

Να μείνεις όλο το καλοκαίρι, και να μεγαλώσει η «κομπανία», να ζωντανέψει το χωριό με τη φωνή σου και των φίλων σου! Να σε πάρουν από το χέρι οι παππούδες να σεργιανίσεις στο χωριό τραγουδώντας τον «Χαραλάμπη», ξεσηκώνοντας τον κόσμο, και συγκινώντας παντρεμένους και ανύπαντρους!

Να φτάσεις ψηλά, και να σε καμαρώνουν οι οικογένειά σου, και όλοι μας! Έχεις πολλά να δώσεις Μελίνα!

Εξάλλου το λέει και το τραγούδι! «Θα σου δώσω κι εγώ απ΄ τη Μελίνα το μέλι»!