Δακρύζει η πλάση…! Στα «μαύρα» τα ποτάμια!

Γραφει ο Λουης Σερεμετης


Αν κάνεις μια βόλτα στη φύση τούτες τις μέρες, θα νομίσεις πως είμαστε αρχές καλοκαιριού, από την ξέρα και τη σκόνη! Τα βουνά ξέσκεπα από χιόνια! Ήδη άρχισαν και κάποιες πυρκαγιές! Κι αν σε βγάλει ο δρόμος σου και σε κανα χιλιοτραγουδισμένο ποταμάκι, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα στεναχωρηθείς, εκτός κι αν «δεν σου καίγεται καρφί» για ό,τι συμβαίνει γύρω σου!

Μπορεί τα νερά, οι δεξαμενές και τα ποταμάκια να αγιάστηκαν των «Φώτων» όπως συνηθίζεται, όμως λόγω της αβροχιάς δύσκολα θα δεις να τρέχει φέτος στα ποταμάκια ξάστερο νερό. Σε λίγο δεν θα υπάρχει νερό ούτε για τ αγρίμια.

Κάποιοι όμως «φρόντισαν» για να μην είναι άδεια, να τρέχει άφθονος και «γάργαρος» κατσίγαρος από τα λιτριβιά! Άλλα χρόνια που έβρεχε, ήταν μισός μισός με το νερό, φέτος είναι καθαρός κι ανόθευτος! Ένα μαύρο ποτάμι, σκέτη νέκρα. Όσο το περπατάς δεν θα βρεις τη ζωή που υπήρχε άλλοτε! Ούτε βατραχάκια, νερόφιδα, νεροπούλια, ούτε χορτάρι χλωρό στις όχθες του. Τίποτα δεν είναι όπως παλιά!

Μεγάλη η φετινή ελαιοπαραγωγή, αλλά και μαύρη. Και αυτό εξ αιτίας των τιμών σε ελιά και λάδι, κι ακόμα πιο μαύρη εξ αιτίας της αυξανόμενης και ανεξέλεγκτης μόλυνσης και ρύπανσης από τα απόβλητα των λιτριβιών! Μαύρο χάλι!

Και να πει κανείς ότι δεν είμαστε «ευαίσθητος λαός» για το περιβάλλον; Είμαστε και φαινόμαστε τρομάρα μας!

Κλείνουμε κάθε χρόνο μια ώρα τα φώτα «την ώρα της γης» για χάρη του πλανήτη!
Πεταγόμαστε σαν ελατήρια με το πρώτο δημόσιο κάλεσμα να κλείσουμε μια γέφυρα ή έναν κόμβο ενάντια στις ανεμογεννήτριες, και ταυτόχρονα αναθεματίζουμε το πετρέλαιο και τον λιγνίτη!

Ξεσηκωνόμαστε για τα σκουπίδια, είτε γιατί θέλουμε τα σκουπίδια στο σπίτι του γείτονα και όχι στο δικό μας, είτε γιατί οι περισσότεροι πιστεύουμε ότι η μη λύση είναι η καλύτερη λύση.
Κάθε χρόνο, ο κόσμος να χαλάσει, φωνάζουμε τις κάμερες και εξορμάμε στις παραλίες με τις γαλάζιες σημαίες που όσο πάνε και λιγοστεύουν, και τις καθαρίζουμε από σκουπίδια, πλαστικά, και αποτσίγαρα, και προστατεύουμε τις φωλιές της θαλάσσιας χελώνας, και καλά κάνουμε!

Όμως δεν είναι δυνατόν ή να αδιαφορούμε, ή να μην ξέρουμε όλοι ότι οι κατσίγαροι από τα λιτριβιά, μέσα από τα ποταμάκια καταλήγουν στις παραλίες που εμείς τάχα προστατεύουμε! Εκτός κι αν πιστεύουμε ότι αυτό που κυλάει στα ποταμάκια είναι …. «αγιασμός»!

Οι αντιδράσεις για την μόλυνση των ποταμών είναι σχεδόν σιωπηρές, ανύπαρκτες, ή σπασμωδικές. Αν πας να φωνάξεις θα σου πουν « άσε να κάνουμε τη δουλειά μας τώρα, μην μιλάς και απαγορεύσουν τη λειτουργία στα λιτριβιά, και τι θα γίνουμε χωρίς αυτά»! .

Η αδιαφορία μαζί με την διχόνοια, τείνουν να γίνουν τα μεγαλύτερα ελαττώματα της φυλής μας.

Δεν είμαστε ενάντια στα λιτριβιά και στους επιχειρηματίες, αλλά είμαστε ενάντια στην κρατική αδιαφορία και αδράνεια, ενάντια στην συνήθεια της μη τήρησης των νόμων και των κανονισμών από τους λίγους και ισχυρούς εις βάρος του περιβάλλοντος και των πολλών, ενάντια στο να δοθούν όλα για το κέρδος των λίγων!

Και επειδή η ποιότητα ζωής είναι κοινή υπόθεση και αφορά όλους μας, είμαστε και ενάντια στον ωχαδερφισμό!

Επειδή νόμοι και κανονισμοί υπάρχουν, και Εθνικοί και Κοινοτικοί, το Κράτος να φροντίσει για την εφαρμογή τους, και να δώσει κίνητρα στους ιδιώτες και στους Συνεταιρισμούς για να συμμορφωθούν με τα διεθνή πρότυπα για την προστασία του περιβάλλοντος.

Κι αν δεν συμμορφωθούν , ας κλείσουν και κανά λιτριβιό για παραδειγματισμό, στην Ελλάδα η ατιμωρησία φταίει για όλα.

Δεν θα πολεμήσουν την υγιή επιχειρηματικότητα, αλλά μιαν αρρωστημένη νοοτροπία λίγων που πιστεύουν ότι ο κόσμος φτιάχτηκε γι δαύτους, και θα διαφεντεύεται από δαύτους!

Αλλιώς …. «ουαί υμίν γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές»!