Η παρουσίαση του βιβλίου του Κροκεάτη Γιάννη Γορανίτη στη Κυπρο [φωτο]

0
230

Σε μια θερμή βραδιά, την Παρασκευή 17 Μαΐου, ώρα 7:00 μ.μ. στην αίθουσα συνεδρίων και διαλέξεων Διαλεκτική, [πρώην Πολιτιστικό Κέντρο Αγλαντζιάς ] παρουσιάστηκαν τα βιβλία «Μια χαρά» του Χρίστου Κυθρεώτη, και «24» του Γιαννη Γορανιτη (αμφότερα από τις Εκδόσεις Πατάκη).

Οι συγγραφείς συνομιλήσαν με τη βραβευμένη συγγραφέα Κωνσταντία Σωτηρίου, υπό τον συντονισμό των συγγραφέων Χρίστου Ρ. Τσιαήλη και Νάσιας Διονυσίου.

Τελος σε αναρτηση στο fb ο Γιαννης Γορανιτης ευχαριστει το Υπουργείο Παιδείας Κύπρου, το Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου, και βέβαια όλους τους αναγνώστες, τους λογοτέχνες και τους πανεπιστημιακούς δασκάλους που βρέθηκαν μαζί τους στη «Διαλεκτική».

Δείτε τι έγραψε η Καθημερινή της Κύπρου και ο Αποστόλης Κουρουπάκης για τον Κροκεάτη Γιάννη Γορανίτη:

«Οι τυχαίες διασταυρώσεις και τα απρόβλεπτα περιστατικά καθορίζουν και την εξέλιξη των διηγημάτων. Αλλά κάπως έτσι δεν γίνεται και με τη ζωή;», λέει ο Γιάννης Γορανίτης για τη συλλογή διηγημάτων του «24» από τις Εκδόσεις Πατάκη. Η συλλογή κέρδισε το βραβείο «Πρωτοεμφανιζόμενος στην Πεζογραφία» του περιοδικού «Ο Αναγνώστης», και συμπεριλήφθηκε στη βραχεία λίστα για το βραβείο «Μένης Κουμανταρέας» της Εταιρείας Συγγραφέων.

–«24» στάσεις, θα μπορούσες να αναδιατάξεις τις ιστορίες με τους σταθμούς;

Κάθε ιστορία της συλλογής εκκινεί ή εξελίσσεται σε έναν σταθμό του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου της Αθήνας, οπότε είναι άρρηκτα δεμένη τόσο με τη γεωγραφία, όσο και με την ανθρωπολογία της εκάστοτε περιοχής. Γιατί όσο περίεργο και αν ακούγεται, ο συρμός που διασχίζει όλη την ελληνική πρωτεύουσα, αναδεικνύει μέσω της μυθοπλασίας και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε γειτονιάς. Γι’ αυτό και θα ήμουν διστακτικός να αλλάξω τη ροή των διηγημάτων. Ορισμένες δε από τις ιστορίες συνεχίζονται σε επόμενους σταθμούς, οπότε μια αναδιάταξη των διηγημάτων πιθανώς να λειτουργούσε αποπροσανατολιστικά – αν και τώρα που το ξανασκέφτομαι, θα μπορούσε να εξελιχθεί απολύτως δημιουργικά, ειδικά αν το επιλέξει ο αναγνώστης.

–Η συγκυρία ίσως φέρει την ιδέα, τα υπόλοιπα είναι θέμα συγκυριών;

Οι ποικίλες συγκυρίες επηρεάζουν τη συγγραφική διαδικασία σε όλα τα στάδιά της. Από τη βραχεία συγγραφική εμπειρία μου, θεωρώ ότι η αρχική ιδέα, που εν πολλοίς συνδέεται με συγκυρίες, είναι ιδιαίτερα σημαντική αλλά προφανώς δεν αρκεί. Προκειμένου να ολοκληρωθεί ένα βιβλίο, απαιτείται σκληρή, επίμονη και συστηματική δουλειά. Δουλειά που επηρεάζεται μεν από τις συγκυρίες, αλλά εξαρτάται κυρίως από τη αφοσίωση του συγγραφέα.

–Τι σημαίνει τελικά συγκυρία; Τυχαιότητα ή υπομονή και άρπαγμα της ευκαιρίας;

Συνδυασμός αμφοτέρων. Οι συγκυρίες συγκροτούν τον πυρήνα κάθε καλλιτεχνικού έργου, και κατ’ επέκταση τον πυρήνα της ίδιας της ζωής. Όλοι μας άλλωστε είμαστε καρποί μιας συγκυρίας. Επειδή όπως προείπαμε, βέβαια, η συγκυρία δεν είναι αρκετή, προκειμένου να προχωρήσουμε –τόσο στη ζωή, όσο και στην τέχνη– είναι απαραίτητο να αρπάζουμε τις ευκαιρίες.

Τυχαίες διασταυρώσεις και απρόβλεπτα περιστατικά

Το πρώτο μου βιβλίο οφείλει την ύπαρξή του σε μια συγκυρία. Η ακούσια ακρόαση μιας ιδιωτικής συνομιλίας μέσα στο τρένο ήταν η αφορμή για να γεννηθεί η αρχική ιδέα ενός διηγήματος. Η ιδέα αυτή ζυμώθηκε με πολλές ακόμη και κάπως έτσι, προφανώς και μετά από πολλή δουλειά, μετουσιώθηκε στη σπονδυλωτή συλλογή διηγημάτων «24». Η τυχαιότητα διατρέχει σχεδόν όλα τα διηγήματα και σηματοδοτεί τις ιστορίες των ηρώων. Μια, αρκετά βολική ομολογουμένως, συγκυρία φέρνει εκείνη τη ζεστή καλοκαιρινή μέρα ετερόκλητους ανθρώπους στα ίδια βαγόνια και στις ίδιες αποβάθρες: η απεργία των ταξί συμπίπτει με την πολυήμερη απεργία των βενζινάδων. Έτσι, πολλοί από τους ήρωες που υπό κανονικές συνθήκες δεν θα επιβιβάζονταν στο τρένο, συνωστίζονται στους συρμούς με τακτικούς επιβάτες. Οι τυχαίες διασταυρώσεις και τα απρόβλεπτα περιστατικά καθορίζουν και την εξέλιξη των διηγημάτων. Αλλά κάπως έτσι δεν γίνεται και με τη ζωή;